57 yıllık hayatına dünya üzerinde yaşanılabilecek ne varsa sığdıran Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü bundan tam 88 yıl önce ebediyete uğurladık. Ölümünün ardından Türk milletinin tamamı ağladı. Mazlum milletler ağladı. Ağlamayanlar emperyalist ve dominant devletlerdir. Bu devletlerle birlikte ağlamayan, timsah gözyaşı döken, ruhu dış mihraklara satılmış Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları da olmuştur. Kendi çıkarlarını Türkiye Cumhuriyetinin çıkarlarının önünde tutan bu kişiler, Ulu Önderin ölümüne üzülmemişler bilakis sevinmişlerdir. Türk milletindeki büyük sevgiyi yok etmek isteyen güruhlar, Atatürk’ü karalamak için akla hayale gelmeyecek fikirler, olaylar ve vesveseler uydurmuşlardır. Ancak yüce Türk milletinin Önderine olan bağlılığını ve gönlünün derinliklerinde oluşan sevgisini yok edememişlerdir. Türk milletindeki bu bitmek tükenmek bilmeyen sevginin nedeni Atatürk’ün kısa ömründe yaptıklarında gizlidir. Dünya üzerinde 15. Yüzyıl ile 17. yüzyıllar arasında keşiflerini tamamlayan ülkeler 18. yüzyılın ortalarından itibaren sanayide devrim yapmışlar ve işgal ettikleri bölgeleri sömürmeye başlamışlardır. Dünyadaki bu değişim ve gelişmeleri takip edip ayak uyduramayan cihan imparatorluğu (Osmanlı İmparatorluğu) 18. yüzyılın sonlarındaki milliyetçilik akımlarına da karşı koyamayınca kaçınılmaz son olan tükenişle karşılaşmıştır. İşte bu ortamda dünyaya gözlerini açan Mustafa üstün zekasının sonucu adına önce Kemal’i ekledi. Ülkenin en buhranlı döneminde başladığı askerlik mesleğinde üstün kabiliyeti ve liderlik vasfıyla girdiği her savaşı kazanarak dünya üzerindeki en üst rütbe olan mareşal rütbesine ulaştı. Gazilik unvanını aldı. Toprakları tamamen işgal edilmiş bir ulusa “Milletin makus talihini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.” dedi. Tamamen işgal altında olan topraklarımızı, bu ayağa kaldırdığı Türk milletine liderlik ederek, soysuzlaşmış düşman askerlerinden temizledi. “Egemenlik ulusundur.” diyerek kurduğu Türkiye Cumhuriyetinin Anayasasının temeline “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.” İlkesini bir daha değişmemek üzere yerleştirip ülke yönetimini Türk milletine emanet etti. Yaptığı devrimlerle ve kurduğu fabrikalarla ülkenin makus talihini yenerek dünyanın en itibarlı devletleri arasına Türkiye Cumhuriyeti adını yazdırdı. O yalnız Türk milletine değil, sömürülen mazlum milletlere de liderlik etti. İşte bu nedenle yüce Türk milleti atasını hep gönülden sevdi ve sevmeye de devam edecek. Ulu Önderi sevmeyen ve devamlı karalama arayışları içinde olan bedbaht tarihçiler ve vatandaşlar tabi ki amaçlarına ulaşamayacaklar. Bu şahsiyetler biliyorlar ki Atatürk yaşadığı dönemde elindeki gücü kendi çıkarlarına kullansaydı diktatör olurdu. Ancak O bunu yapmadı. O hayatı boyunca güvendiği, hayatta iken her başarısını birlikte kazandığı ve her andığında ‘yüce Türk milleti’ ile cümlesine başladığı Türk milletine kendi kendini yönetme gücünü bıraktı. Türkiye Cumhuriyetinin yaşamı nasıl ebed müddetse; atası, lideri ve son önderi olan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e olan sevgisi, saygısı ve özlemi de ebed müddet yaşayacaktır.